Mijn passie voor lopen ...

En waar deze passie voor wandelen en hardlopen vandaan komt? Eerlijk is eerlijk. Vroeger, toen ik nog een 'tennismeisje' was, was wandelen in mijn ogen een van de saaiste dingen die je kon doen. Daar kwam eigenlijk pas verandering in, toen ik na een vervelende val van de trap mijn been zodanig ernstig gebroken had, dat ik daarna helemaal opnieuw moest leren lopen. Mijn bed stond in de woonkamer en buiten zag ik mensen lekker wandelen, al dan niet met hond. Het moment staat me nog levendig bij, dat Mariëlle hier uit de buurt voorbij kwam en ik dacht "als ik ooit weer goed kan lopen, dan gá ik lopen. Veel lopen." En dat ben ik gaan doen, heel veel kilometers. Samen met Silvia, Anja en Monique allerlei Kennedymarsen van 80 km. En later met Silvia zelfs gaan hardlopen, tot en met een aantal halve marathons aan toe. Inmiddels was ik helemaal óm. Ik was gepakt door het virus en dat is nooit meer weggegaan. Sterker nog, het is alleen maar erger geworden. Ondanks allerlei blessures in de loop der jaren ben ik er steeds weer bovenop gekomen.

Dus dat ik dit Powerwalken nu mag gaan doen en dat er meteen zoveel mensen enthousiast hebben gereageerd, maakt me ontzettend blij en dankbaar. Ik heb er dan ook superveel zin in om er leuke lessen van te gaan maken. Want Powerwalking is intensief, maar vooral ook fun! ❤️💪🏻😀